Wie dacht dat kleuters nog geen procenten kennen komt bedrogen uit. Ik heb een heerlijke gastles gegeven waarin de kleuters (combinatiegroep 1/2) lieten zien dat ze meer weten dan velen denken. We zijn al een tijdje bezig met allerlei rekenspelletjes. Erbij, eraf, meer, minder, tellen, sprongen van 10, ruilen als je er 10 hebt, even en oneven, een heel scala aan onderwerpen dus. Het was tijd voor een nieuw begrip: 100% = Alles. Ik had mijn rekentas gevuld met 10 kleine knuffels, mijn 100%.

We hebben gekeken naar wat dat betekent, hoe je het opschrijft en wat je ermee kunt. 100 vinden ze helemaal niet meer zo lastig en symbolen snappen ze best. Een handig voorbeeld was een jongetje of een meisje op een deur, dan weet je waar de WC is. In hun wereld is dat gewoon heel logisch. Plaatjes helpen. Toen hebben we het procent-symbool bekeken. Eigenlijk ook heel logisch, want je neemt alle stukjes van de 100 en schrijft ze gewoon anders op: het streepje schuin en de nullen erlangs, simpel toch? En zo fijn dat iedereen dat dan gewoon snapt, ook als je aan de andere kant van de wereld woont en bijvoorbeeld Chinees of Japans bent. Tja, geen speld tussen te krijgen, dacht ik zo.

En toen vroeg ik natuurlijk of ze dat al vaker gezien hadden. ‘ja hoor juf, op de telefoon’ en ‘bij mij op de tablet, daar staat het ook’. Er ontstond een gesprek over wat het betekent, dat je de oplader aan moet sluiten als het getal erg laag wordt, dat je dan weet of je nog een spelletje kunt spelen, afijn, die slimmeriken hadden prima door hoe ze dit moeten gebruiken.

Op mijn vraag “wat als je hiervan de helft zou willen?” kwam direct het antwoord: “dan neem je gewoon 50”. Natuurlijk, niet iedere kleuter snapt dat echt, maar samen kwamen ze er toch heel goed uit. Ze helpen elkaar met denken, gingen mijn knuffeltjes verdelen over twee tafels en controleerden dit met hun handen. Want daar kun je toch op vertrouwen: twee handen is gewoon lekker 10 vingers, de helft is dan één hand, dus 5 vingers.

Toen ze hoorden dat hun juffen deze procenten vroeger nog nooit als kleuter hadden gezien omdat wij geen tablets en mobiele telefoons hadden, kwamen ze tot de conclusie dat zij toch wel meer geluk hadden dan wij. Niet omdat zij een tablet of telefoon hadden om mee te spelen, nee, omdat zij dit nu lekker al wisten en dus al een beetje voorliepen op de juffen.

%d bloggers liken dit: