Epigenetica, een relatief nieuwe tak van de wetenschap, die kijkt naar invloeden van buitenaf op de werking van genen. Dat klinkt natuurlijk mooi, maar wat betekent dit?


Er wordt gekeken naar de invloed van voeding, stress, gifstoffen enzovoort op de werking van ons DNA. Onze leefstijl kan ervoor zorgen dat bepaalde genen juist ‘aan’ of ‘uit’ worden gezet. Het kan ook heel langzaam voor een verschuiving van onze innerlijke balans zorgen. Dit kan de oorzaak van uiteenlopende welvaartsklachten zijn. Denk bijvoorbeeld aan een tekort aan de juiste bouwstoffen voor spieren, tja, dat moet ons lijf toch oplossen. Het gaat alternatieven inbouwen, niet zo goed, maar voorlopig functioneel. Bij langdurige tekorten gaat dit fout, dat snappen we allemaal. Maar ook een teveel van iets kan een probleem zijn. Wanneer dit iets is waarvoor veel energie en hulpstoffen nodig zijn om het goed te verwerken, dan komt het lijf niet altijd aan alle dagelijkse werkzaamheden toe. Dan blijven er taken liggen, bijvoorbeeld een herstelklusje, of een opruimklusje. Wanneer dit regelmatig gebeurt, wordt de ‘nog te doen’ lijst steeds langer en wordt het een rommeltje. Eigenlijk niet anders dan in ons dagelijkse leven, thuis en op het werk.


Wanneer er teveel blijft liggen, wordt het uiteindelijk een onoverzichtelijk geheel. Als dit te lang duurt wordt het een bende. Dan is er soms hulp nodig om weer schoon schip te maken. Zo ook voor het lichaam, soms is daar hulp nodig om de boel weer op de rails te krijgen. Dat is wat een Epigenetisch Therapeut doet: de cliënt helpen het roer weer in eigen handen te nemen.

%d bloggers liken dit: